Kazimir Malevich
“Kızıl Süvariler”
Kazimir Malevich
1878-1935
Kazimir Malevich, Suprematizm-Üstünlükçülük olarak bilinen, daireler, kareler, çizgiler ve dikdörtgenler gibi temel geometrik formlara ve sınırlı renk kullanımına odaklanan sanat hareketinin kurucusu ve öncüsüdür.
Geometrik soyutlama, adından da anlaşılacağı gibi -geometrik formların soyut kullanımına dayalı- bir sanat şeklidir.
1879 yılında doğan aslen Polonyalı-Rus Kazimir Malevich, Moskova Resim, Heykel ve Mimarlık Okulu’nda okudu. İlk çalışmaları, özellikle Dışavurumculuk ve Kübizmden etkilenen Portreler ve Manzaralardan oluşuyordu.
1915 tarihli “Kara Kare”, Malevich ‘in “0.10” sergisinde sergilenen soyut eserleri arasındaydı. Black Square (Kara Kare) bir Süprematist tablodur. Bu resim soyut sanat tarihinin en ünlü ve etkili eserlerinden biridir.
1916’da “Beyaz üzerine Beyaz” adlı serisine başladı. Daha sonra seriye Suprematist (Üstünlükçü) kompozisyon eklendi. 1919’dan itibaren Kazimir Malevich, mimari modeller de yarattı, 1920’lerin sonunda tarım ve kırsal yaşamı vurgulayan Figüratif işler de yaptı.
Malevich aynı zamanda bir Sanat Teorisyeniydi. Süprematizm akımının temel hatlarını anlattığı “Nesnellik dışı dünya” adlı bir kitabı vardır.
Resimde toplam soyutlamanın gelişmesine katkıda bulundu ve resmin özünün geometrik esasa dayandığını savundu.
Dinamik Süprematizm, Kazimir Malevich tarafından “karenin parçalarıyla yaratılan” yağlıboya bir soyut resim biçimidir.
1927’de Malevich, soyut sanatın en önemli teorik belgelerinden biri olan “Nesnel Olmayan Dünya” kitabını yayınladı. İçinde şöyle yazıyordu:
“1913 yılında, çaresizce gerçek dünyanın ölümcül ağırlığından kurtulmaya çalışıyordum, karşıma çıkan kare biçimine sığındım.”
Mekânda serbest renkler
Adlandırdığı “Suprematist Kare” dışında Malevich yoğun ve güzel renklerde dikdörtgenler, üçgenler ve daireler içeren tüm formlarla seriler geliştirdi. Formlar zemine oturmuyor, boşlukta duruyorlardı, “mekânda serbest renkler” Süprematizm ‘in temellerindendir. Suprematist resimlerin ilk ortaya çıkışı Aralık 1915’te St Petersburg’da, “0.10” adlı bir sergide gerçekleşti. Sergide, kazimir Malevich ’in, ünlü “Beyaz zeminde Kara Kare” (St Petersburg Müzesi) dahil otuz beş soyut tablosu yer aldı.
Kazimir Malevich’in icadı olan Suprematizm, soyut sanattaki en eski ve en radikal gelişmelerden biriydi. Adı Maleviç ’in, Suprematist sanatın geçmişin tüm sanatlarından Üstün olacağı ve “resim sanatında saf duygu ya da algının üstünlüğüne” yol açacağı inancından doğmuştur.
“Supremus”, Malevich’in 1915-1922 yılları arasında yaptığı, Süprematist-Üstünlükçü eserlerine koyduğu başlıktı.
1919 tarihli bir metinde Malevich, “Süprematizm” anlayışının nasıl geliştiğini açıkladı:
“Bana göre, hangi rengin talep edildiğine bağlı olarak yeni saf renk çerçeveleri yaratılması gerekmektedir. Bu rengin, resimsel karışımdan ayrı, tek olacağı bağımsız bir yapıya geçmesi gerekir. Kolektif bir ortamda ama bireysel ve bağımsız”.
Avangard Şairlerden etkilenen Malevich, onların Kelimeler ve İşaretler ile gösterdikleri nesneler arasında hassas bağlar olduğuna inanıyordu ve bundan Soyut Sanat için fırsat gördü. Tıpkı şairlerin ve edebiyat eleştirmenlerinin edebiyatı neyin oluşturduğuyla ilgilendikleri gibi, Malevich de sanatın en bariz gereklilikleri arayışına ilgi duymaya başladı. Zaman zaman garip bir tasavvufun yaşandığı radikal ve deneysel bir projeydi. Komünist otoriteler daha sonra harekete saldırsalar da etkisi 1920’lerin başlarında Rusya’da yaygındı ve tıpkı bugünün soyut sanat esinlenmesinde olduğu gibi, Yapılandırmacılık ’ı şekillendirmede önemliydi.
Üstünlükçülük, Rusya’da Modern Sanatın kilit hareketlerinden biriydi ve özellikle devrim ile yakından ilişkiliydi. Stalin’in 1924’teki yükselişinden ve Sosyalist Gerçekçiliğin dayatılmasından sonra Maleviç ’in kariyeri düştü.
1919’da Rus sanatçı Lissitsky, Malevich ’le bir araya geldi ve Macar doğumlu Laszlo Moholy-Nagy gibi Üstünlükçülük ‘ten etkilendi.
Malevich, 1935’teki ölümünden önceki son yıllarında Gerçekçi resimler çizdi.
